خط لوله ۲۷ کیلومتری انتقال آب معدن مس چهل‌کوره در سال‌های اخیر به دلیل نشت‌های مکرر و خرابی‌های ناشی از خوردگی، با افزایش قابل‌توجه هزینه‌های تعمیرات و اختلال در بهره‌برداری مواجه شده است. با توجه به نقش حیاتی این خط لوله در تأمین آب مورد نیاز فرآیند تغلیظ مس و مصارف عمومی کارخانه، شناسایی علل ریشه‌ای خوردگی و ارائه راهکارهای مؤثر برای کنترل آن ضروری بود. از این‌رو، در این پژوهش عوامل شیمیایی، زیستی و مکانیکی مؤثر بر خوردگی، شامل اثر یون‌های مهاجم، اکسیژن محلول، pH، میکروارگانیسم‌ها، تنش‌های مکانیکی و شرایط جریان سیال، به‌صورت جامع مورد بررسی قرار گرفت و سازوکارهای آغاز و گسترش خوردگی و همچنین عملکرد روش‌های حفاظتی نظیر پوشش‌ها و بازدارنده‌های خوردگی ارزیابی شد. در نهایت، با تلفیق نتایج مطالعات آزمایشگاهی و میدانی، دستورالعمل‌های کاربردی برای انتخاب مواد، حفاظت در برابر خوردگی، پایش دوره‌ای و تعمیرات تدوین شد تا زمینه افزایش عمر مفید خط لوله، کاهش هزینه‌های تعمیراتی و به حداقل رساندن توقفات تولید فراهم شود.